ျပည္သူ႔အားနဲ႔ ေျပာင္းလဲဖို႔ တစ္ခဲနက္မဲေပးစို႔

မြန္ျပည္နယ္တြင္ အေျခခံမဲဆႏၵရွင္စာရင္း ထုတ္ျပန္မႈကို ၾကည္႕႐ႈေနသူတစ္ဦးအား ဇူလိုင္လက ေတြ႔ရစဥ္

မ်ားလိုက္တဲ့ ပါတီေတြ

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ ၈ ရက္မွာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ပဲြက်င္းပေတာ့မယ္။ အဲဒီ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ပဲြကို ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ၁၈ ႏွစ္ ျပည့္ၿပီးတဲ့ ႏုိင္ငံသား၊ ဧည့္ႏုိင္ငံသား၊ ႏုိင္ငံသားျပဳခံရသူမ်ား မဲတစ္မဲစီပိုင္ဆုိင္ၿပီး မိမိမဲေပးလိုတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ပါတီတုိ႔ကို လြတ္လပ္စြာ မဲေပးႏုိင္တယ္။ ႀကိဳက္တဲ့သူကို ေထာက္ခံမဲ ေပးလိုက္တဲ့သေဘာေပါ့။ လက္ရွိ မဲေပးစနစ္အရ ေထာက္ခံမဲရသူအမ်ားကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ရတဲ့ စနစ္ျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေထာက္ခံမဲအမ်ားဆံုးရဖုိ႔ မဲျပန္႔မသြားဖို႔လိုတယ္။ ပါတီေပါင္း ၉၂ ခု၊ တစ္သီးပုဂၢလကိုယ္စားလွယ္ေပါင္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေပါင္း ၆၁၈၉ ဦး၊ မဲဆႏၵနယ္ေပါင္း ၁၁၇၁ ခုရွိတယ္။ အမွန္တကယ္ ေရြးခ်ယ္ခံရမွာက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ေပါင္း ၃၃၀၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ေပါင္း ၁၆၈ ဦးတို႔သာျဖစ္တယ္။ ဒီလုိအေျခအေနကို ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးခ်င္းစီကို  ဦးစားေပးမလား။ ကိုယ့္နယ္ေျမ၊ ကိုယ့္ေဒသ၊ ကိုယ့္မဲဆႏၵနယ္ကိုပဲ ကြက္ကြက္ေလးၾကည့္မလား။ တစ္ႏုိင္ငံလံုး အေနအထားကို ျခံဳငံုၾကည့္မလား။ မဲဆႏၵရွင္မ်ား စဥ္းစားရမယ့္အခ်က္မ်ားျဖစ္တယ္။

လူအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းၾကည့္ရာမွ မဲဆႏၵရွင္မ်ားရဲ႕ သေဘာထားကို သိရွိလာတယ္။ အခ်ဳိ႕က ႀကိဳက္တဲ့လူကို မဲေပးမယ္။ ပါတီက အေရးမႀကီးဘူး။ အခ်ိဳ႕က ႀကိဳက္တဲ့ပါတီကို မဲေပးမယ္ လူ (ကိုယ္စားလွယ္) ကိုမၾကည့္ဘူး။ လို႔ သေဘာထားေပးၾကတယ္။ အခ်ဳိ႕က ပါတီေရာ၊ လူ (ကိုယ္စားလွယ္) ကို ေရာ၊ ႏွစ္ခုစလံုးကိုၾကည့္မယ္။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိး အျမင္မတူ သေဘာမညီဘဲ ေျပာၾကတယ္။

ႀကိဳက္တဲ့လူ ႀကိဳက္တဲ့ပါတီလို႔ ေျဖၾကတဲ့သူကို ထပ္ေမးၾကည့္မိတယ္။ လူနဲ႔ပါတီ တစ္ထပ္တည္းမက်ရင္ ဘာကိုဦးစားေပးမလဲ။ အခ်ဳိ႕က လူ ကိုဦးစားေပးမယ္လုိ႔ ေျဖၾကတယ္။ အခ်ဳိ႕က ပါတီကိုဦးစားေပးမယ္လို႔ ေျဖတယ္။ စာဖတ္သူတို႔ေရာ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္မွာလဲ။

ဒီကေန႔ေပးရမယ့္မဲဟာ အင္အားအျဖစ္တည္ေဆာက္တဲ့ မဲျဖစ္ေနတယ္။ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ (Solidarity) ကိုျပဖို႔ မဲေပးတာျဖစ္တယ္။ ျပည္သူဟာ ညီညြတ္တယ္။ ျပည္သူလိုခ်င္တာ ဒီမိုကေရစီျဖစ္တယ္။ ျပည္သူလုိခ်င္တာ အေျပာင္းအလဲ (Change) ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူညီညြတ္ရင္ ဘာမဆိုျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ခုလတ္တေလာ ေရေဘးမွ ျပည္သူေတြရဲ႕ညီညြတ္မႈကို ထင္ထင္ရွားရွားႀကီး ျပသလုိက္ၿပီ။ ျပည္သူကို ျပည္သူသာ ကူညီႏိုင္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာၾကၿပီ။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစိတ္ထဲရွိရာ လုပ္ၾကလို႔ မျဖစ္တဲ့ကာလကိုေရာက္ေနၿပီ။ မညီညြတ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ ဒီတစ္ခ်ီ အပီအျပင္ ညီညြတ္ၾကရမယ္။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို၀င္ဖ႔ို  ပါတီေပါင္း  ၉၂ ပါတီစာရင္း ေပးထားၿပီ။ ဒီမိုကေရစီကို အမွန္တကယ္ က်င့္သံုးေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ မွာ ပါတီေတြ အဲဒီေလာက္မမ်ားၾကဘူး။ ဒီအတြက္ ျပည္သူေတြေခါင္း႐ႈပ္ေအာင္ စဥ္းစားစရာမလိုဘူး။ ပါတီႏွစ္ခု၊ သံုးခု။ သမၼတေလာင္း ႏွစ္ဦး၊ သံုးဦးပဲ ေရြးရမွာျဖစ္လို႔ စိတ္ရွင္းရွင္းထား ေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တယ္။ ခု ျမန္မာျပည္မွာက ပါတီ ၉၂  ပါတီရွိေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ ၉၂ ဦး ရွိေနၿပီ။ ဒါ့အျပင္ တပ္မေတာ္အစုကလည္း ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ပါ၀င္လာစရာ ရွိေသးတယ္ေလ။ ဆိုေတာ့ ျပည္သူေတြေခါင္း႐ႈပ္ နားမ်က္စိလည္ေနရၿပီ။ ဘယ္သူ႔ကိုေရြးရမလဲ။

ဗဟိုဦးစီးစနစ္ေအာက္မွာ

လူပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကို ပါတီအခ်ိဳ႕က အာဏာ၊ ရာထူး၊ စည္းစိမ္ေတြနဲ႔ စည္း႐ံုးၿပီး ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အျဖစ္ အမည္စာရင္း တင္သြင္းၾကတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ (ကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္း) ဟာ လူေတာ္၊ လူေကာင္း၊ အရည္အခ်င္းေကာင္းေတြ ပိုင္ဆိုင္ေကာင္းပိုင္ဆုိင္ေနမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းရဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ အက်င့္စ႐ိုက္ထဲမွာ ဒီမိုကေရစီရွိမေနဘူး။ အထက္အမိန္႔ကိုသာနာခံတတ္ၿပီး ေအာက္လက္ငယ္သားကို မညႇာမတာအႏိုင္က်င့္တတ္တဲ့ ဗဟိုဦးစီးစနစ္ကိုသာ စဲြစဲြလမ္းလမ္း ျဖစ္ေနတတ္တာကို မဲဆႏၵရွင္ေတြ သတိရွိၾကရမယ္။ ဗဟုိဦးစီးစနစ္ဟာ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚတတ္မႈကို တစ္နည္းေျပာရရင္ ဒီမုိကေရစီကို ဆန္႔က်င္ေစတယ္။ ထုိသို႔ေသာ ကိုယ္စားလွယ္ဟာ ေရြးခ်ယ္မခံရမီ ျပည္သူ႔ဘက္ေတာ္သားျဖစ္ဟန္ အသံေကာင္းဟစ္ျပမွာမလဲြဘူး။ အဲဒီလုိ အသံေကာင္းဟစ္ စည္း႐ံုးဖို႔ကလည္း ဗဟိုကခ်မွတ္ေပးလိုက္တဲ့ စည္း႐ံုးနည္းပဲျဖစ္တယ္။ ႏုိင္ကိုႏုိင္ရမယ္။ တရားတာ၊ မွ်တတာမလိုခ်င္ဘူး။ ႏုိင္တာပဲလိုခ်င္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္တုိင္း ဒီမိုကေရစီကို လက္ခံသူမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ခိုင္းတာပဲလုပ္တတ္တဲ့ ပါတီကလူေတြဟာ ျပည္သူေကာင္း စားေရးကို ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ေအာက္ေျခလူတန္းစား ကို ငဲ့မၾကည့္တတ္ဘူး။ အထက္လူႀကီး ၿငိဳျငင္မွာကိုသာ ေၾကာက္တတ္ ၾကည့္တတ္သူေတြျဖစ္တယ္ဆုိတာ မဲဆႏၵရွင္ေတြ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ဖုိ႔ လုိတယ္။ ဒါဟာ ဗဟို ဦးစီးက်င့္သံုးတာကို ႏွစ္ၿခိဳက္စြဲလမ္း ေနၾကတဲ့ ပါတီေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြ၊  Institution ေတြမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့သဘာ၀ပဲ။

ျပည္ၿမိဳ႔တြင္ အေျခခံမဲဆႏၵရွင္စာရင္းမ်ား က်န္ရွိျခင္းႏွင္႕ မွားယြင္းျခင္းမ်ား ကင္းရွင္းႏိုင္ရန္ အိမ္တုိင္ရာေရာက္ မဲစာရင္းစိစစ္မႈမ်ားကို မိုးေမတၱာနာေရးကူညီမႈအသင္းက ဇူလိုင္လက ပူးေပါင္းျပဳလုပ္ေပးေနစဥ္ (ဓာတ္ပုံ-ေ၀လင္း)

မဲေပးတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္

ယေန႔ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပဲြမွာ မဲေပးၾကရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က တစ္ခုပဲျဖစ္တယ္။ ေ၀၀ါးေထြျပား မေနၾကဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသားျဖစ္ေနရမယ္။ အဲဒါက ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြကလိုပဲ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အေရြ႕ကိုရဖုိ႔  တညီတညြတ္တည္း တူညီတဲ့ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ၀ိုင္းတြန္းလိုက္ဖုိ႔ လုိအပ္တယ္။ ဇီဇာေၾကာင္ ေရွ႕ေနာက္စဥ္းစား အာ႐ံုေထြျပားေနရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး။ မဲဆြယ္ရာ ေနာက္လိုက္ေနဖုိ႔မဟုတ္ဘူး။ အေျပာေကာင္းမႈေတြကို ဦးေႏွာက္ထဲ ထည့္ေနလို႔မရဘူး။

ဘာသာေရးကို အေၾကာင္းျပတာလည္း မႈစရာမလုိဘူး။ အမ်ိဳးသားေရးဆုိတာလည္း အေၾကာင္းျပ ခ်က္တစ္ခုသာျဖစ္တယ္။ နယ္ေျမေအးခ်မ္းေရးဆိုတာလည္း စဥ္းစားစရာမရွိဘူး။ ေနာက္တက္လာမယ့္ အစိုးရကေဖာ္ျပထားတဲ့ျပႆနာကို ယခုအေျခအေနထက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးႏုိင္မွာ ေသခ်ာတယ္။

ဆုိေတာ့ မဲေပးတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ခုိင္မာက်စ္လ်စ္တဲ့ အစိုးရတစ္ရပ္ေပၚေပါက္လာဖု႔ိျဖစ္တယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြကို မဲေပးရေပမယ့္ အဲဒီကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းရဲ႕ အမည္ဟာ အေရးမႀကီးဘူး။ အစိုး ရတစ္ရပ္ဖဲြ႕ႏုိင္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအေရအတြက္ ျပည့္မီေရးက ပိုအေရးႀကီးတယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္းအမည္ကို ဦးစားေပးေရြးခ်ယ္ခဲ့ရင္ အစိုးရတစ္ရပ္ဖဲြ႕ႏုိင္မယ့္ အေရအတြက္ ေလ်ာ့နည္းသြားႏုိင္တယ္။ မဲေတြျပန္႔သြားႏုိင္တယ္။ က်စ္လ်စ္တဲ့အစိုးရဖဲြ႕ႏုိင္ဖုိ႔ အေရအတြက္ မျပည့္မီဘဲျဖစ္သြြားႏုိင္တယ္။ ဒီလုိအေျခအေနေရာက္ခဲ့ရင္ ျပည္သူ႔ဘ၀ဟာ ဒံုရင္းအတိုင္းပဲရွိေနဦးမွာျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ ေထာက္ခံတယ္ဆုိတာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းကို ႀကိဳက္ျခင္းမႀကိဳက္ျခင္းနဲ႔ မဆုိင္ဘူး။ ေရြးေကာက္ပဲြဥပေဒရဲ႕ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းရဲ႕ကန္႔သတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ျပည္သူဟာ သမၼတကို တိုက္႐ိုက္ေရြးခ်ယ္ ခြင့္မရွိဘူး။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္၊ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ေတြ သမၼတနဲ႔ ျပည္သူၾကားမွာ ျခားေပးထားတယ္။ အဲဒီ အစုသံုးစုက ဒုတိယသမၼတ တစ္ဦးစီကိုေရြးေပးၿပီး အဲဒီဒုတိယသမၼတသံုးဦးအနက္မွ တစ္ဦးကို ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ေရြးရတာ။ ျပည္သူက တုိက္႐ိုက္ဆႏၵျပဳလုိ႔ရတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။

ဒီအေျခအေနေတြကို အဘက္ဘက္ကတြက္ဆၿပီး လူပုဂၢိဳလ္ၾကည့္ၿပီး မဲေပးလိုက္ရင္ တစ္ေသြးတည္း တစ္သံတည္း တစ္မိန္႔တည္းရပ္တည္ေနတဲ့ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ရဲ႕ ေထာက္ခံမႈဟာ တစ္သံတည္း၊ တစ္စုတည္းျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတဟာ တပ္မေတာ္သားျဖစ္သြားႏုိင္တာကို မဲဆႏၵရွင္ေတြ သတိျပဳရမယ္။

အမွန္တကယ္အေျပာင္းအလဲ လုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ ျပည္သူတိုင္း၊ ျပည္သူတုိင္းရဲ႕ မဲတစ္ျပားစီမွာ ေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့ ပါတီကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္ၾကည့္ၿပီး မဲေပးၾကရမယ္။ အေျခအေနအရ မိမိမဲဆႏၵနယ္မွ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းဟာ စိတ္တုိင္းမက် ျဖစ္ေနသည့္တိုင္ေအာင္ ေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့ပါတီအမွတ္ တံဆိပ္ကိုၾကည့္ၿပီး မ်က္စိမိွတ္ေပးၾကဖုိ႔လိုတယ္။

မဲျပန္႔သြားေအာင္ ပါတီေတြမ်ားေနေပမယ့္ မိမိပိုင္ဆုိင္တဲ့မဲကို ျပန႔္သြားေစမယ့္ေနရာကို မေရာက္ေစဖုိ႔ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ မဲေပးၾကရမယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၃၃၀ ထဲမွာ အေျပာင္းအလဲ လုပ္ေပးႏုိင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ ၃၀၀  အေရြးခံရဖို႔လိုတယ္။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၁၆၈ ဦး ထဲမွာ အေျပာင္းအလဲလုပ္ေပးႏုိင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ ၁၆၀ အေရြးခံရဖုိ႔လုိတယ္။ ဒါမွ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ ေတာ္မွာ ၄၆၀ ရရွိၿပီး သမၼတေရြး ႏုိင္မယ့္ မဲအေရအတြက္ ရရွိမွာျဖစ္တယ္။ အေျပာင္းအလဲလုပ္ႏိုင္တဲ့သူ သမၼတျဖစ္မွ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ ျဖစ္လာမယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ျဖစ္မွ ေခါက္႐ိုးက်ိဳးအမိန္႔ကိုသာနာခံတတ္တဲ့ ဗဟိုဦးစီးစနစ္ကို ဖ်က္သိမ္းႏိုင္မွာ။

ဒါေၾကာင့္ ယခုလာမယ့္၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ မိမိမဲဆႏၵ၊ မိမိေရြးခ်ယ္လိုေသာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြကို ေရြးခ်ယ္ခ်င္စိတ္ေတြ ေခတၱခ်ိဳးႏွိမ္ထားၿပီး အမွန္တကယ္အေျပာင္းအလဲ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မည့္  ပါတီကိုသာ တညီတညြတ္တည္း ေထာက္ခံမဲ ေပးၾကဖို႔ ျဖစ္တယ္။  အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္လူကိုေရြးတာမဟုတ္ဘူး။  လူကိုေရြးရင္ တစ္ေယာက္တစ္ဦးသာရမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးေျပာင္းလဲဖို႔ မဲေပးတာလို႔သေဘာမွတ္ယူၾကရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပါတီကိုေရြးမွ စုစည္းတဲ့အင္အားတစ္ရပ္ ျဖစ္ထြန္းလာမွာ။

ေရေဘးကေပးလိုက္တဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ညီညြတ္မႈကို နမူနာယူရင္း ေတာင္ၿပိဳကမ္းၿပိဳ မဲေပးၾကဖို႔ တုိက္တြန္းရပါေၾကာင္း။

Writer: 

ေမာင္တင္ဦး(ေျမာင္းျမ)

http://news-eleven.com/