ACM Re-Post 1-6-2014
(ေဆာင္းပါးရွင္ - ဉာဏ္လင္းၿဖိဳး (ဝိုင္းခ်စ္))
လူ႔ဘ၀က အငိုနဲ႔စၿပီး အငုိနဲ႔ဆံုးၾကရတာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ လူေတြက အသက္နဲ႔ လူလုပ္တာမဟုတ္ဘဲ အရွက္နဲ႔ လူလုပ္ၾကတာလို႔လည္း ဆိုၾကတယ္။ လူတစ္ဦးခ်င္းက မိခင္ရဲ႕ ၀မ္းဗိုက္အတြင္း ကိုးလေနၿပီး ၁၀ လမွာ မိခင္၀မ္းဗိုက္ျပင္ပကို ေရာက္လာၾကရတာ ျဖစ္တယ္။ မိခင္၀မ္းဗိုက္အတြင္းမွာ ရွိေနစဥ္ကာလမွာ မိခင္နဲ႔ ခ်က္ႀကိဳးဆက္ထားတာျဖစ္လို႔ မိခင္စားရင္ ၀မ္းဗိုက္အတြင္းက ကေလးပါ ၀လင္ေစတာ ျဖစ္တယ္။
သို႔ေပမဲ့ မိခင္၀မ္းဗိုက္ျပင္ပ ေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ မိခင္စားသလို မစားရေတာ့တဲ့အတြက္ အေရာင္းပညာကို စတင္သံုးစြဲၿပီး ငိုျပလိုက္တာေၾကာင့္ မိခင္ျဖစ္သူက သူမရဲ႕ကေလး ဗိုက္ဆာေနတာ သိသြားၿပီး ႏို႔တုိက္တာျဖစ္တယ္။
အေရာင္းပညာရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္က Persuasion လို႔ေခၚတဲ့ စည္း႐ံုးဆြဲေဆာင္ျခင္းဆိုတာ ျဖစ္တယ္။ အေရာင္းသမားေတြက မိမိေရာင္းလိုတဲ့ ပစၥည္းေတြ ေရာင္းခ်ရႏိုင္ေစဖို႔ Persuasion ကို အသံုးခ်ၾကရတာျဖစ္တယ္။ လူတစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ ဘ၀မွာ အေရာင္းပညာကို အသံုးခ်တတ္သူေတြက ေရွ႕တန္းေနရာေတြ ေရာက္ႏုိင္ေစတာျဖစ္တယ္။
လူတစ္ဦးခ်င္းစီက သူတို႔ရဲ႕ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အေရာင္းပညာကို စဥ္ဆက္မျပတ္ အသံုးခ်သြားၾကရတယ္။ မိမိေျပာလိုက္တဲ့ စကားကို အေျပာခံရသူက နားလည္သေဘာေပါက္မႈ၊ လက္ခံမႈရရွိေစတာက အေရာင္းပညာရဲ႕ မွန္ကန္တဲ့ အသံုးခ်မႈ ျဖစ္တယ္။
ထုတ္ကုန္အေရာင္းေတြမွာ ေရာင္းသူက မိမိေဖာက္သည္ေတြက မိမိထုတ္ကုန္ပစၥည္းကို ၀ယ္ယူႏိုင္ေစဖို႔ အေရာင္းပညာကို အသံုးျပဳၾကရတယ္။ အလားတူ အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာ ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းေတြက ကုမၸဏီရဲ႕ အတြင္းပိုင္းေဖာက္သည္ ျဖစ္တယ္။ ထိုနည္းတူစြာ ႏိုင္ငံသားေတြက ႏိုင္ငံအစုိးရရဲ႕ ေဖာက္သည္ေတြ ျဖစ္တယ္။ မိမိေဖာက္သည္ေတြ စိတ္ေက်နပ္မႈ ရရွိေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ တာ၀န္ရွိတယ္။
စာေရးသူတို႔ႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ လံုးလံုး မိမိႏိုင္ငံသားေတြကို မိမိတို႔ရဲ႕ ေဖာက္သည္ေတြအျဖစ္ သေဘာမထားဘဲ ရန္သူလို သေဘာထားၿပီး နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ ျပားျပား၀ပ္ေအာင္ ဖိႏွိပ္ခဲ့ၾကတယ္။ အတိတ္ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းရာမွာ အေႏွာင့္အယွက္ အဟန္႔အတားေတြအျဖစ္ ဆက္လက္ရပ္တည္ေနဆဲ ျဖစ္တယ္။ မိမိႏိုင္ငံသားေတြကို ဆက္ဆံရာမွာ ထမင္းတစ္နပ္စားတို႔၊ ပါး႐ိုက္မယ္တုိ႔၊ တရားအားထုတ္ တ႐ုတ္အားထားေနရလို႔ တ႐ုတ္ကို ေၾကာက္ေနရတယ္ဆိုတာေတြ အပါအ၀င္ မေျပာသင့္၊ မေျပာအပ္၊ မလုပ္သင့္၊ မလုပ္အပ္တဲ့ အေျပာေတြ၊ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနၾကတယ္။
မိမိအေျပာမွား အလုပ္မွားရင္ ေခါင္းေဆာင္က မိမိကုိယ္မိမိ တာ၀န္ယူၿပီး ႏႈတ္ထြက္တာေတြ လုပ္ေစၾကရမယ္။ မိမိေအာက္လက္ငယ္သား မထြက္ရင္ ေခါင္းေဆာင္က မိမိကိုယ္တုိင္ ႏုတ္ထြက္ျပရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စကားစပ္လို႔ေျပာၾကရင္း ဆက္စပ္ေျပာသူတစ္ဦးက သူတို႔က ေမြးလာကတည္းက ခ်က္ႀကိဳးျဖတ္ရာမွာ ရွက္ႀကိဳးပါျပတ္သြားေတာ့ အရွက္ဆိုတာ မရွိၾကေတာ့ ေျပာခ်င္ရာေျပာ၊ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေနၾကတယ္။
မၾကာမတင္ကာလက ေတာင္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံမွာ ကူးတို႔သေဘၤာ နစ္ျမဳပ္ရာမွာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြ အပါအ၀င္ အေတာ္မ်ားမ်ား အသက္ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရာမွာ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးတစ္ဦးဆိုရင္
ရာထူးေနရာရလာရင္ စာေရးသူတို႔ ႏိုင္ငံမွာက အမ်ားအက်ဳိးလုပ္ဖို႔ထက္ ကိုယ္က်ဳိးရွာ စီးပြားေရးလုပ္ဖို႔ လြယ္ကူလာလို႔ အဲဒီရာထူးကို လက္မလြတ္ႏုိင္ၾကတာ ျဖစ္မယ္။ မိနစ္ပိုင္းေလာက္ ထုိင္ရတဲ့ လိုင္းကားေပၚက ထုိင္ခံုေနရာကိုေသာ္မွ ဖယ္မေပးခ်င္ၾကတာ အခုလို ထုိင္လို႔ေကာင္းတဲ့ ထုိင္ခံုမွာ ထိုင္ေနရရင္ ဘယ္ဖယ္ခ်င္ေတာ့မွာလဲ။
အဓိက,ကေတာ့ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြမ်ား မိမိတာ၀န္က မိမိႏိုင္ငံကို မိမိလူမ်ဳိးအတြက္ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ ခံယူခ်က္ရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ယခင္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္က ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္ကို ပြဲတစ္ခုမွာ မလႊဲမေရွာင္သာ ေတြ႕ရေတာ့ သူဆရာႀကီးအေပၚမွာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့မိတာကို ေတာင္းပန္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာရာမွာ ဆရာႀကီးက သတၱိရွိရွိနဲ႔ ငါ့ကိုလာၿပီးေတာင္းပန္ဖို႔ မလိုဘူး။ မင္းေတာင္းပန္ရမွာက ႏိုင္ငံသား ျပည္သူေတြျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ေတာင္းပန္တာေတြ အခုထိလုပ္တာ မေတြ႕ရေသးဘူး။
ခ်က္ႀကိဳးက လူတုိင္း အမိ၀မ္းကထြက္ရင္ ျဖတ္ၾကရတာ ျဖစ္တယ္။ သို႔ေပမဲ့ အေရးႀကီးတာက ခ်က္ႀကိဳးနဲ႔ေရာၿပီး ရွက္ႀကိဳးပါ မျပတ္ေစဖို႔ျဖစ္တယ္။ လူဆိုတာ အရွက္နဲ႔လည္း အသက္ရွင္တတ္ၾကဖို႔ လိုအပ္တယ္။ အေျပာမဟုတ္ အလုပ္နဲ႔သက္ေသျပၿပီး ရွက္ႀကိဳးေတြ ေျဖႏိုင္ၾကပါေစ။
Aye Chan Mon Credit To: Eleven Media
မိတ္ေဆြ-ဒီလင္႔ ၂ ခုကို Click ႏွိပ္ရုံျဖင္႔သတင္းအစုံကိုဖတ္ႏိ
https://www.facebook.com/
http://
Post a Comment